ویژوال بیسیک تا نسخه ۳ به صورت ۱۶ بیتی بود. از نسخه ۵ به بعد فقط ویرایش ۳۲ بیتی آن ارائه شد. (نسخه ۴ هم به صورت ۱۶ بیتی و هم به صورت ۳۲ بیتی عرضه شده بود)
ویژوال بیسیک از نسخه ۶ به بعد بر پایه چارچوب داتنت (NET.) ارائه شد.
اگر چه با ظهور ویژوال بیسیک دات نت اکثر برنامهنویسان ویژوال بیسیک ۶ به آن گرویدند، ولی نسخه ۶ همچنان طرفداران ویژهٔ خود را جهان دارد که تاکنون در بین کلی از زبانهای برنامهنویسی یک مورد خاص به حساب میآید.
ویژوال بیسیک برای توسعه سریع نرمافزار (RAD یا Rapid Application Development) بر پایه رابط گرافیگی کاربر (GUI یا Graphical User Interface) توسعه داده شد. دسترسی آسان و سریع به پایگاه دادهها با استفاده از DAO ,RDO یا ADO و ایجاد کنترلهای اکتیو ایکس از جمله مواردی هستند که این زبان را برای RAD مناسب کردهاند.
برنامهنویسی در ویژوال بیسیک به صورت برنامهنویسی رویدادمحور و برنامهنویسی شیءگرا میباشد. در برنامهنویسی تجاری، ویژوال بیسیک جز محبوبترینها است. بنابه آماری که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، ۵۶٪ از برنامههای تجاری با استفاده از این زبان تولید شدهاند